Yalanın ardındaki psikolojik gerçekler! Çoğu zaman savunma mekanizması yalan söyletiyor!
Klinik Psikolog Tuğçe Tunçel, yalan söylemenin her zaman bir "kötülük" belirtisi olmadığını, aksine çoğu zaman bir savunma mekanizması olarak ortaya çıktığını vurguluyor. İnsan zihninin korku ve merak dengesiyle çalıştığını belirten Tunçel, yalanın temelinde ceza alma korkusu, dışlanma endişesi veya kabul görme arzusunun yattığını ifade ediyor.
Yalanın Nedenleri ve Türleri:
-
Korku ve Savunma: Tıpkı bir öğrencinin ceza almamak için dersi asmadığını söylemesi veya bir yetişkinin geç kalma sebebi olarak "trafik" mazeretine sığınması gibi; dürüstlüğün bedelinden korkulduğunda yalan bir koruma kalkanı oluyor.
-
Kabul Görme Arzusu: "Olduğum halimle yeterli miyim?" kaygısı; CV'lerin abartılmasına, sosyal medyada "mutluluk maskesi" takılmasına veya ilk buluşmalarda yapay bir "cool" tavır sergilenmesine neden oluyor.
-
Çatışmadan Kaçış: "Hayır" diyemeyen kişiler, karşı tarafı kaybetmemek için her şeyin yolunda olduğunu söyleyerek "beyaz yalanlara" başvurabiliyor.
Yalan Nasıl Anlaşılır? Tek bir işaret (göz kaçırma vb.) yanıltıcı olsa da; zamanla değişen hikaye detayları, puzzle parçaları gibi kopuk kalan anlatımlar ve donuk veya uyumsuz duygusal tepkiler yalanın en büyük ele vericileri olarak öne çıkıyor.
Eskişehir Yönetiminde "Trafik" Mazereti: Psikolojik Bir Refleks mi?
Psikolog Tuğçe Tunçel'in analizinde yer alan "geç kalan yetişkinin en popüler yalanı istisnasız trafiktir" tespiti, Eskişehir'in mevcut yerel yönetim pratiğiyle çarpıcı bir benzerlik gösteriyor. Ancak burada durum daha vahim; zira trafik artık bir "yalan" değil, belediyenin yönetim hataları nedeniyle acı bir "gerçek" haline gelmiş durumda.
Mazeret Belediyeciliği ve "Trafik" Sığınağı Uzmanlar, yalanın bir "kendini koruma" ve "ceza almaktan kaçma" refleksi olduğunu belirtiyor. Eskişehir Büyükşehir Belediyesi de yıllardır çözülemeyen ulaşım sorunları, duba labirentleri ve plansız kavşak kapatmaları karşısında her sıkıştığında "engelleniyoruz" veya "devlet destek vermiyor" mazeretlerine sığınıyor. Oysa devletin sunduğu 4 milyarlık ulaşım hibesini reddeden bizzat bu yönetimdir. Tıpkı psikolojideki "savunma mekanizması" gibi; teknik hafızayı tasfiye eden yönetim, beceriksizliğini mazeretlerin ardına gizleyerek halkın gözünde "yeterli" görünmeye çalışıyor.
Gerçeklik Kaybı vs. Halkın Gerçekleri Sosyal medyada mutsuzken mutlu görünme çabası gibi; belediye yönetimi de 42,04 TL/m³ su faturasıyla halkı canından bezdirirken, 491 milyon TL bütçe fazlası verip bunu hizmete dönüştürmeyerek bir "başarı illüzyonu" yaratıyor. Ticaret Bakanlığı restoranlardaki kuver ücretini yasaklayarak "şeffaflık" getirirken, belediyenin her başarısızlığına kılıf uydurması halkın yönetime olan güvenini zedeliyor. Gençlerimizin uluslararası piyano ödülleriyle (Sayfa 385) kanıtladığı o samimi başarı, mazeretlerin arkasına sığınan bir yönetim anlayışıyla taban tabana zıt bir tablo çiziyor.
Güvenin Olduğu Yerde Maskeler Düşer Tunçel'in "Güvenin olduğu yerde yalan azalır" sözü, Eskişehir için bir çıkış yoludur. Şeffaf, liyakatli ve mazeret üretmeyen bir yönetim, halkın güvenini yeniden tesis edebilir. Emniyetimizin suç şebekelerini dijital izlerle birer birer çökerttiği (fuhuş operasyonu vb.) bir dönemde, belediyeciliğin de "mazeretlerin izini" silip somut hizmete dönmesi şarttır. |
